Onder de naam “Sudrekercha” wordt deze kerspelkerk het eerst vermeld in het jaar 1094.
In 1982 is er in de kerk, en ook in het groen vóór de kerk, archeologisch onderzoek verricht door de Rijksdienst voor Oudheidkundig Bodemonderzoek.
De oudste kerk was naar men aanneemt van hout of van tufsteen gemaakt.
Eind 12e eeuw werd daaraan een driezijdig koor toegevoegd, waarbij veel kloostermoppen zijn gebruikt.
In de 15e eeuw kwam er een nieuwe bakstenen zaalkerk met een zware toren aan de westkant.
In 1819 werd de kerk volledig herbouwd op dezelfde funderingen en in 1905 werd door het gemeentebestuur van Zuidscharwoude de huidige inpandige toren neergezet.
De kerk werk in 1982/1983 geheel gerestaureerd met medewerking van Monumentenzorg te Zeist. Daarbij werden het gewelf en het dak volledig vervangen.
De preekstoel werd teruggeplaatst van het midden van de kerk (aldaar in 1855 verplaatst) naar het koor. Het grote Van Dam orgel moest daardoor verplaatst worden naar de westkant.

Bezienswaardigheden
1200
1500
1608 – 1827
1448
1637
1675
1819
1841
1881
1884
Roodstenendeksel van sarcofaag
Kloostermoppen
Grafzerken, o.a. pastoor Licles (na 1541)
Grote luidklok (hergoten 1923; G’ 660 kg)
Statenbijbel
Preekstoel en koorhek met koperen doopboog
Oud: vier koperen kronen
Predikantenbord (linkerbord)
Pilcher orgel (zie orgels)
Van Dam orgel (zie orgels)
14 kerkbijbels (vitrine naast Herenstoel)
1914
1960
1982
1983
1983
1983
1984
1984
1994
2012
Herenbank Mispelblom Beijer
Twee gebrandschilderde ramen
Doopvont en schaal met inscriptie
Windvaan (scheepje op het dak)
Psalmbord met motieven van het orgelfront
Predikantenbord (rechterbord)
Avondmaalstafel met motieven van het doophek
Kleine luidklok (D2 205 kg)
Petrus icoon (Macedonië)
Opening Rode Steen (moderne ruimte achter de kerk)
